Zdalne nauczanie - dzieci czteroletnie

poniedziałek, 27 kwiecień 2020 10:11

Propozycje zabaw i ćwiczeń dla dzieci 4 - letnich i ich Rodziców do realizacji w dniach 27.04 – 4.05. 2020r.

Tematyka kompleksowa: Tajemnice książek

1. Co to jest? - rozwiązywanie zagadek tematycznych
Gdy chcesz stworzyć obrazek nowy, taki piękny, kolorowy. Będzie ci potrzebna ona, najlepsza będzie biała, ale może być i czerwona. Na niej namalujesz lub narysujesz, co tylko chcesz, a potem możesz wyciąć każdą narysowaną rzecz. (kartka papieru)
Czyta ją mama, czyta i tata często w obrazki jest bogata. Dużo liter na każdej stronie, są historie o królu na tronie. Są też wiersze rymowane, najlepiej, gdy przez babcię czytane. (książka)
Zanim zaczniesz czytać książkę, najpierw, gdy ją bierzesz w rączkę, patrzysz, co jest z tyłu, co jest z przodu, czy jest tam rysunek samochodu? Jest i taka, co przedstawia niedźwiadka, to właśnie jest… (okładka)

2. Jakie książki lubimy? - rozmowa rodziców z dzieckiem na temat literatury dziecięcej na podstawie doświadczeń dzieci i książek w domu. Dzieci razem z rodzicami omawiają tematykę zgromadzonych książek. Rodzic tłumaczy, że książki mogą zawierać krótkie opowiadania (pokazuje taką książkę), opowiadać długą historię (pokazuje taką książkę) lub mogą być napisane wierszem (pokazuje taką książkę). Dzieci mówią, jakie książki lubią najbardziej, kto najczęściej czyta im książki. Dzieci opowiadają, jaka jest ich ulubiona książka, próbują wymienić jej tytuł i bohaterów.

3. „Czego można użyć do zabawy w księżniczkę, a czego do zabawy w rycerza?” –   praca z książką część 2 strona 30 (praca z KP2.30). Przed wykonaniem karty pracy dzieci rozmawiają o tym, jakie przedmioty codziennego użytku wykorzystują w swoich zabawach. Opowiadają o tym, co może posłużyć do zabawy w księżniczkę, a co – w rycerza. Rozbudzenie w dziecku zainteresowania książką i czytaniem, rozwijanie wyobraźni.

4. Czym się bawić w księżniczkę, a czym w rycerza? - „Ja będę księżniczką, a ty rycerzem”. Po skończonej pracy w książce można pobawić się z dzieckiem w księżniczkę i rycerza (przebierając się) lub wykonać kukiełki księżniczki i rycerza do wspólnej zabawy (postacie będą w wyprawce)

5. Papiernia – zabawa relaksacyjna. Dzieci dobierają się w pary z rodzicem. Jedno z pary kładzie się na brzuchu, a drugie wykonuje na nim prosty masaż zgodnie z treścią wiersza. Po chwili następuje zamiana. Dzieci mogą nauczyć się wiersza i sami wymyślić proste ruchy ilustrujące jego treść.
Papiernia  Natalia Łasocha
Wczesnym rankiem idź do lasu -  palcami wskazującymi na przemian „spacerują” po plecach osoby siedzącej tyłem
Drwal tam drzewa tnie - krawędzią dłoni delikatnie kreślą linię w poprzek jego pleców
Potem wielką ciężarówką do papierni jadą pnie - pięść jednej dłoni przesuwają wzdłuż pleców
Duży kawał drewna weź i długo nie czekaj - chwytają osobę przed sobą za ramiona
Na drobne kawałki porządnie go posiekaj -  krawędziami obu dłoni delikatnie stukają go po plecach – od góry do dołu i od dołu do góry
Dodaj barwnik, jaki chcesz, jeszcze klej i woda - delikatnie dotykają jego szyi, a następnie jednego i drugiego ucha
W wielkiej kadzi to wymieszaj i masa gotowa - palcem wskazującym kreślą koła na plecach rodzica
Teraz trudne jest zadanie, lecz się nie poddawaj, na podłużnych sitach tę masę rozkładaj - palcami obydwu dłoni przesuwają  po plecach od góry do dołu Dużo cierpliwości teraz potrzebujesz, masa schnie, a ty ją dzielnie po trochu wałkujesz - całą powierzchnią obu dłoni gładzą plecy od góry do dołu
Kiedy papier już gotowy, zwiń go w wielkie bele, taki papier co dzień ma zastosowań wiele - jedno z pary turla się po dywanie.

6. Kto jest potrzebny, aby powstała książka? - rozmowa z dzieckiem na temat procesu powstawania książki na podstawie doświadczeń dziecka i fragmentów książki Zofii Staneckiej „Basia i biblioteka”
W bibliotece Zofia Stanecka (…) – Cieszę się, że przyszliście do naszej biblioteki. Mam nadzieję, że będziecie dobrze się bawić. – Bibliotekarka uśmiechnęła się miło. – Już za chwilę przyjdzie autorka, ale najpierw chciałam was o coś zapytać. Kto z was wie, gdzie pracuje pisarz? – W bibliotece! – zawołała Basia. – W pisarni! – przekrzyczeli ją Olaf z Karolem. – Oj tak, przydałoby się, żeby istniały takie miejsca jak pisarnie – powiedział ktoś rozbawionym głosem. Basia odwróciła głowę. W progu sali stała pani z plakatu. Na głowie miała masę loczków i uginała się pod ciężarem wielkiej, wypchanej czymś torby. – Mam na imię Róża – powiedziała, gdy dotaszczyła torbę pod tablicę. – Zajmuję się pisaniem oraz ilustrowaniem książek. Ilustruję w domu, a piszę wszędzie tam, gdzie mogę usiąść z laptopem i pomyśleć. Bo w pracy autora myślenie jest bardzo ważne. Myślenie i coś jeszcze. Coś, co sprawia, że można tworzyć nowe opowieści, rysować i marzyć… To coś nazywa się… – Czekolada! – zawołała Basia. Mama nigdy nie siada do pracy bez czekolady. Autorka roześmiała się. – Czekolada rzeczywiście bywa pomocna w myśleniu, ale chodziło mi o coś innego. O supermoc, z której korzysta każdy pisarz lub ilustrator, gdy tworzy książki. Moc na literę „w”. – Wrotki! – ucieszył się Karol. – Wy – ob… – podpowiedziała autorka (…) N. zadaje pytania: Co miała na myśli autorka? (wyobraźnia)
Dlaczego pisarce potrzebna jest w pracy wyobraźnia? Czym jeszcze, oprócz pisania, zajmowała się autorka, z którą spotkały się dzieci? Kto jeszcze jest potrzebny, aby powstała książka? Dzieci podają swobodne odpowiedzi. Rodzic nakierowuje je tak, aby powstał opis zawodów: grafika, redaktora, drukarza.

 7. Ćwiczenia oddechowe „Wróżko, przybądź”. Dzieci naśladują powolny ruch skrzydeł wróżki. Wykonują wdech z jednoczesnym szybkim uniesieniem rąk w ku górze, a wydech – z powolnym opuszczaniem rąk. Najpierw stoją, później powoli poruszają się po pokoju. Dzieci poruszają ręką, trzymając niewidzialną różdżkę, i powtarzają słowa wymawiane przez wróżkę (niskie i wysokie dźwięki) : cza – ry, ma –ry, ho – kus, po – kus, abra – kadabra. Powtarzają je kilkakrotnie.

8. Nasza przygoda – wspólne układanie z rodzicami opowiadania o ciekawej przygodzie. Dziecko może samodzielnie wykonać ilustracje. Rozwijanie kreatywności przez zabawę we wspólne tworzenie opowiadania.

9. „Co to jest?” – rysowanie palcem na plecach. Doskonalenie sprawności manualnej

10. „Gdzie postawię tę książkę?” – segregowanie, praca z KP2.32. Rodzic  pyta dziecko wiesz już, że w bibliotece można znaleźć wiele książek, wypożyczyć do domu, a następnie po określonym czasie trzeba je oddać. Jak myślisz, czy książki w bibliotece mają swoje miejsca? Czy są jakoś uporządkowane? Swobodne wypowiedzi dziecka, rodzic nakierowuje odpowiedzi dziecka lub tłumaczy, że książki w bibliotece są posegregowane według tematyki, np. książki dla dzieci, książki naukowe, książki o budowlach, o samochodach, a także według nazwiska autora. Po rozmowie dzieci wykonują zadanie z karty.

11. „Zasady zachowania się w bibliotece” – rozmowa na temat zasad panujących w bibliotece na podstawie doświadczeń dzieci i fragmentu opowiadania.
W bibliotece Zofia Stanecka
W poniedziałek przed obiadem pani Marta zaprosiła grupę Basi do kręgu. – Jutro zaraz po śniadaniu pójdziemy do biblioteki – powiedziała. – La, la, la… – zanuciła radośnie Anielka. – Co tam będziemy robić? – spytał Kuba. – No właśnie, kto wie, co robi się w bibliotece? – odpowiedziała pani pytaniem. Basia wyciągnęła rękę do góry. Babcia Marianna już dawno temu, chyba z rok wcześniej, zapisała ją do biblioteki. – W bili… bliotece są książki! – zawołała. – Zabiera się je do domu, a potem oddaje. – Ja bym nie oddał – oświadczył Karol. – Jak oddasz, to bierzesz inną. I tak w kółko. Oddajesz i dostajesz, oddajesz i dostajesz… – Za darmo? – upewniła się Zuzia. – Tak, Zuziu. – Pani włączyła się do rozmowy. – Książki z biblioteki pożycza się, nie kupuje. Dzięki temu każdą z nich może przeczytać wiele osób. – O książki trzeba dbać – wygłosiła Basia. – Nie można do nich chować kanapek. Ani czytać w wannie. Tata kiedyś o tym zapomniał i książka wykąpała się razem z nim. Potem powiedział, że trzeba ją będzie odkupić. – W… bi… liotece… jest… cicho – szepnął Titi. Wszyscy spojrzeli na niego ze zdziwieniem, bo Titi rzadko coś mówił sam z siebie. Pani skinęła głową. – W bibliotekach można pracować i czytać na miejscu. Trzeba zachować ciszę, żeby nie przeszkadzać innym. (…)
Rodzic zadaje pytania: Dokąd wybierają się dzieci? Co robi się w bibliotece, o czym powiedziała Basia? Czy za książki w bibliotece trzeba płacić? W jaki sposób trzeba dbać o książki? Jak trzeba się zachowywać w bibliotece? Dlaczego? Czy byłeś kiedyś w bibliotece? Co ci się tam najbardziej podobało?

12. Zajęcia o emocjach – zachwyt, emocjonalny stosunek do książek. – Mole książkowe – słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.
Mole książkowe Dominika Niemiec
Otwieram książkę, jedna chwilka i już jestem w innym świecie. W wyobraźni staję się piękną królewną lub pszczółką skrytą w kwiatów bukiecie. Każda książka roztacza przede mną świat niezwykły, wspaniały. Z zachwytem pochłaniam każde słowo, zdanie, rozdział od deski do deski… czyli cały. Rodzice doskonale rozumieją mój zachwyt nad książkami, bo tak jak ja są zwyczajnie książkowymi molami.
Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza: O jakim przedmiocie był wiersz? W kogo zamienia się dziewczynka, czytając książkę? Jak czuje się dziewczynka, gdy czyta książki? Kto jeszcze razem z dziewczynką zachwyca się książkami? Co to znaczy czuć zachwyt? Co to znaczy „przeczytać coś od deski do deski”? Kto to jest „mol książkowy”? Czy są takie książki, którymi jesteście zachwyceni?

13. Zestaw ćwiczeń ruchowych. – „Ile zrobię kroków?” – dziecko dostaje książkę w twardej oprawie, kładzie ją sobie na głowie i próbuje zrobić kilka kroków. Dziecko liczy, ile kroków udało mu się zrobić, zanim książka spadła, następnie rodzic wykonuje tę samą czynność, komu udało zrobić się więcej kroków.
 – „Odgadywanie tytułów bajek” – rodzic przedstawia dziecku za pomocą gestów i ruchów jakąś postać z bajek, np. Kubusia Puchatka, Czerwony kapturek, Baba Jaga itp. , jeśli dziecko odgadnie, następuje zmiana ról.

14. Piosenka pt. „Bajeczki” sł. Urszula Piotrowska muz. Magdalena Melnicka-Sypko (można poszukać w internecie)
Na pólkach mieszkają książeczki.  
Wksiążeczkach mieszkają bajeczki.
Opowiem o nich wam,  
bo wszystkie dobrze znam.  
Opowiem o nich wam,
bo wszystkie dobrze znam.
W bajeczkach znajdziecie rycerzy,
królewnę, co spała na wieży,
I dobrych wróżek sto,
I czarownicę złą,
I dobrych wróżek sto,
I czarownicę złą.
A kiedy się dziecko zasłucha,
to wróżki mu szepczą do ucha.  
Pokochaj bajek świat na wiele, wiele lat.
Pokochaj bajek świat na wiele, wiele lat.

15.  Wydrukuj i pokoloruj, a jak nie masz drukarki to narysuj jakiś obrazek i pokoloruj samodzielnie.

Kolorowanki